– O
tak mnie bił, o tak! Przez grzbiet, na wskroś, na wskroś!
Patrzę w milczeniu, jak Louisowi wydaje się, że znów ma
dziesięć lat i stoi przypięty do żeliwnej rury.
Potem zaczyna tłuc powietrze niewidzialnym kotem o dziewięciu
ogonach*. A później jego głos zaczyna się trząść, tak samo jak
i plecy.
– Bił mnie i mówił, że wymierza mi karę za grzechy
w imię Jezusa Chrystusa, Pana naszego, amen! – płacze blisko
dwumetrowy, bezzębny chłopiec z siwą kitką.
Kiedy dziesięcioletni Louis nie miał już siły stać, zawisł
na nadgarstkach. Dopiero wtedy kot zamilkł, a chłopca odcięto.
Nauka, jakiej udzielił dzieciom przyszły biskup, była jasna:
sprzeciw wobec Kościoła zawsze będzie oznaczać nieuchronną karę.